Πολυπράγμων και δημιουργικά ανήσυχος, ο Παντελής Κυραμαργιός σε κερδίζει αμέσως, τόσο για τη μουσική του παιδεία, το πάθος, την αγάπη και την αφοσίωση σε αυτό που υπηρετεί, όσο και για την αμεσότητα και το χιούμορ του! Με αυτές λοιπόν του τις αρετές, έρχεται να μας συστήσει την «Αρετή»!
Ένα βιβλίο – CD στο οποίο συμμετέχουν καταξιωμένα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Μίλτος Πασχαλίδης, αλλά και νεότεροι εκφραστές της όπως η Μαρία Παπαγεωργίου, η Γεωργία Νταγάκη, η Βιολέτα Ίκαρη, η Μάγδα Βαρούχα και η Δήμητρα Κελεκίδη. Εμείς μιλήσαμε μαζί του για τη νέα του δουλειά, τη θέση της τέχνης στη σημερινή πραγματικότητα αλλά και για τα σχέδιά του για το μέλλον.
Στην εποχή των single και της ταχύτητας, εσύ επιμένεις, όχι απλά σε έναν ολοκληρωμένο θεματικό δίσκο, αλλά σε ένα βιβλίο – cd. Γιατί; Από πού προκύπτει αυτή η ανάγκη;
Οι τέχνες οφείλουν να συνδιαλέγονται. Ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχεί η απομόνωση του ατόμου. Συνδεόμαστε ηλεκτρονικά με χιλιάδες κόσμου αλλά στην πραγματικότητα είμαστε μόνοι. Η μουσική, η ποίηση, η ζωγραφική, το θέατρο ας δείξουν τον δρόμο. Η φύση μιμείται την τέχνη, έλεγε άλλωστε ο ‘Οσκαρ Ουάιλντ.
Πώς προέκυψε η ιδέα της Αρετής;
Αρχικά γράφτηκε το ομότιτλο τραγούδι. «Και γυρνώ στα πελάγη, στο βυθό, στον αφρό ψάχνω για να σε βρω». Η αναζήτηση της αρετής. Και η αρετή μπορεί να γράφεται είτε με κεφαλαίο Α είτε με μικρό. Από αυτό το τρίλεπτο τραγούδι γεννήθηκε λοιπόν μια ιστορία που ξεκινά το 1948 και φτάνει στο σήμερα.
Η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Πώς συνδέεσαι όμως με τα πρόσωπά της; Είναι πραγματικοί οι ήρωες ή χαρακτήρες μιας προσωπικής μυθοπλασίας που τους ενέταξες στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο;
Ακόμα και στα ιστορικά βιβλία δεν καταγράφεται η απόλυτη αλήθεια. Πόσο μάλλον σε μια απόπειρα τέχνης. Το πραγματικό με το φανταστικό μπερδεύονται για να μπουν σε μια τάξη οι λέξεις και οι ήχοι. Βασιζόμαστε σε πραγματικούς χαρακτήρες που γνωρίσαμε στην έως τώρα διαδρομή μας και οι οποίοι έγιναν φυτίλια που άναψαν τη φαντασία μας.
Κρήτη, Αρετή, Καζαντζάκης… Είναι εμφανής η επιρροή σου από το μεγάλο μας Έλληνα φιλόσοφο. Ποιοι άλλοι έχουν “δομήσει” τον Παντελή που έχω απέναντί μου σήμερα;
Είμαστε φτιαγμένοι περισσότερο από όσα δεν θυμόμαστε παρά από όσα θυμόμαστε. Ένα τεράστιο υποσυνείδητο και μια μικρή μνήμη μας αποτελούν. Εκεί μέσα βρίσκονται όλοι όσοι συναντήσαμε, τα βιβλία που διαβάσαμε, οι ταινίες που είδαμε, τα τραγούδια που ακούσαμε, τα ταξίδια, οι βόλτες, τα πάντα. Τα επιφανειακά συρτάρια της δικής μου μνήμης κατοικούνται από ανθρώπους που γνώρισα και πέρασα μαζί τους λίγες στιγμές. Όλο γενικά σου απαντάω! «Είμαι ειδικός επί των γενικών» όπως έλεγε ο Μέγας Ανατολικός στα «Φτηνά τσιγάρα».
Κότσιρας, Νταλάρας, Πασχαλίδης… η εργασία σου αυτή περιλαμβάνει μεγάλα ονόματα του χώρου αλλά και δυνατές παρουσίες από τη δική σου γενιά. Μίλησέ μας λίγο για αυτές τις συνεργασίες.
Το γεγονός ότι με εμπιστεύτηκαν όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες που αγαπώ και θαυμάζω και με τίμησαν με την συμμετοχή τους είναι κάτι για το οποίο είμαι ευγνώμων. Η σπουδαιότητα της συνεργασίας έγκειται στην διαπίστωση της αποφόρτισης νομίζω. Γράφω τραγούδια θλιμμένα, θυμωμένα, φοβισμένα. Δεν γράφω όταν είμαι χαρούμενος. Όταν ένα τραγούδι το μοιράζομαι με κάποιον ερμηνευτή αισθάνομαι ότι φεύγει από πάνω μου το βάρος που με έκανε να το γράψω.
Πώς βίωσες τη συνεργασία σου με τον Μιχαλακόπουλο, ως αφηγητή της ιστορίας σου;
Ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος είναι σπουδαίος άνθρωπος και ηθοποιός. Ήταν ένα μαγικό πρωινό μιας Παρασκευής του περασμένου Δεκέμβρη όταν βρεθήκαμε στη σοφίτα του σπιτιού του στη Ραφήνα. Έξω έβρεχε και φυσούσε. Ο κ. Μιχαλακόπουλος μου προσέφερε ζεστό καφέ κι εγώ άνοιξα την τσάντα για να βγάλω laptop, μικρόφωνα, καλώδια… Την ώρα που αφηγούταν όλη η ιστορία ζωντάνεψε μπροστά στα μάτια μου. Πιστεύω στα θαύματα πλέον.
«Κόκκινο το πανί που σε κάμει αγρίμι»… γράφεις στον Ταύρο, που ερμηνεύεις με τον Μίλτο Πασχαλίδη. Τι λειτουργεί για σένα ως κόκκινο πανί; Πιστεύεις ότι ανήκεις σε μια «θυμωμένη γενιά»;
Ανήκω μάλλον σε μια απονευρωμένη γενιά. Οι ιλιγγιώδεις ταχύτητες και η έλλειψη ρυθμού στην καθημερινότητα μας κάνουν παρατηρητές των γεγονότων. Τα νεύρα όμως δεν έχουν κοπεί από τη ρίζα. Και έχουμε όλοι χρέος να αφουγκραστούμε την κοινωνία και να αλλάξουμε ότι μας ενοχλεί. Η αδράνεια με εξοργίζει. Πρώτα στον εαυτό μου και έπειτα στους γύρω μου.
Η τέχνη είναι ένα ψέμα που μας βοηθάει να ανακαλύψουμε την αλήθεια, έχει πει ο Πικάσο. Πως λειτουργεί για σένα η τέχνη;
Μάλλον ο Πικάσο όταν το είπε έψαχνε για κάποια αλήθεια. Η τέχνη έχει την ιδιότητα να γίνεται ότι χρειαζόμαστε την κάθε στιγμή. Είναι το όχημα που μας πηγαίνει εκεί όπου έχουμε ανάγκη να φτάσουμε. Γι’ αυτό είναι και η Λυδία Λίθος του χαρακτήρα μας
Το γεγονός ότι η βασική σου επαγγελματική ιδιότητα είναι αυτή του οδοντίατρου, σου επιτρέπει να μένεις πιστός στις καλλιτεχνικές σου αξίες;
Όταν πρέπει να ζήσεις από τη μουσική είναι πολύ εύκολο και θεμιτό να κάνεις πράγματα που δεν σε εκφράζουν. Θέλω να υπηρετώ μια μουσική ανόθευτη και να το κάνω με συνέπεια. Όπως καθετί έχει δύο όψεις έτσι και η ιδιότητα του οδοντιάτρου μου δίνει από τη μία το περιθώριο να μην κάνω εκπτώσεις στην τέχνη αλλά από την άλλη δεν με αφήνει να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά σε αυτήν.
Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεις τη δουλειά σου στη Θεσσαλονίκη. Ποια είναι η σχέση σου με την πόλη μας;
Την Κυριακή 15 Απριλίου παρουσιάζουμε την «Αρετή» στο Ζώγια. Η Θεσσαλονίκη είναι πολύ αγαπημένη μου πόλη. Μου αρέσουν οι άνθρωποι, το φαγητό, η αύρα της… Έχω έρθει αμέτρητες φορές με ποικίλες αφορμές και κουβαλάω τις καλύτερες αναμνήσεις. Αυτή τη φορά η αφορμή είναι εξαιρετική!
Και τι έχεις στα… προσεχώς; Τι ετοιμάζεις, τι ονειρεύεσαι;
Έχω προγραμματισμένες αρκετές live εμφανίσεις και παρουσιάσεις σε διάφορες πόλεις εκτός Αθήνας. Επίσης είμαι συνέχεια στο στούντιο γράφοντας τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες. Τέλος ετοιμάζουμε μαζί με τη στιχουργό Σταυρούλα Παγώνα ένα άλμπουμ με τραγούδια για παιδιά κι ελπίζουμε προς το τέλος της χρονιάς να το έχουμε έτοιμο. Όλα τα νέα αναρτώνται στην σελίδα μου στο Facebook. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο Παντελής Κυραμαργιός θα παρουσιάσει τη νέα του δουλειά «Αρετή» στο καφέ Ζώγια, Τσάι και Συμπάθεια, Αλ. Σβώλου 54, την Κυριακή 15 Απριλίου 2018, στις 19.30. Είσοδος ελεύθερη.
Συνέντευξη στη Σταυρούλα Παγώνα
Leave a Reply