Απόφοιτος του τμήματος Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με κατεύθυνση Παιδαγωγική (2013), ο Θανάσης Ραφτόπουλος ακολούθησε το όνειρό του και αρίστευσε ως Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ (2016). Παρά το νεαρό της ηλικίας του, έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στις σκηνές του ΚΘΒΕ κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού και αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές. Φέτος συμμετέχει στις παραστάσεις «Περιμένοντας τον Γκοντό» που σκηνοθετεί ο Γιάννης Αναστασάκης και «Υπηρέτης δύο αφεντάδων», σε σκηνοθεσία Μιχάλη Σιώνα.
Ονειρεύεστε ρόλους ή συνεργασίες;
Ονειρεύομαι συνεργασίες. Όχι ιδιαίτερα, με κάποιο συγκεκριμένο άτομο. Θέλω απλά να συνεργάζομαι με ανθρώπους που θα επικοινωνήσουμε έναν κοινό κώδικα, θα ανταλλάξουμε ιδέες, θα θέλουμε να πούμε το ίδιο έργο και την ίδια ιστορία και θα με πάνε και ένα βήμα παραπέρα.
Περιγράψτε μας την εμπειρία σας από την πρώτη σας παράσταση…
Μέσα σε όλη αυτή τη μαγεία της Σχολής έρχεται να προστεθεί η συμμετοχή μου, μαζί με άλλους συμφοιτητές μου, σε παραστάσεις του ΚΘΒΕ ως φιγκιράν. Πώς να μην είμαι χαρούμενος. Ήμουν χαρούμενος, ως φιγκιράν. Πρέπει να επανέρχομαι σε αυτό, για να μη το ξεχάσω. Επαγγελματικά, όταν βγήκα από τη Σχολή, η πρώτη παράσταση ήταν οι «Ψύλλοι στα αυτιά» που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Αναστασάκης στο Βασιλικό Θέατρο. Πλέον είχα ρόλο και είχα σκηνές με δυό δασκάλους μου από τη Σχολή, τον Ταξιάρχη Χάνο και τον Γιώργο Καύκα. Αυτό και αν ήταν υπέροχο. Να ακούς από δάσκαλό σου να σου λέει: «Πάμε να κάνουμε μια πρόβα τη σκηνή μας;». Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο ευτυχισμένος ήμουν.
Τι βρίσκετε πιο ελπιδοφόρο στο θέατρο σήμερα;
Το ότι υπάρχουν παραστάσεις που θα σε κάνουν να φύγεις σιωπηλός από το θέατρο. Σιωπηλός. Επειδή σκέφτεσαι. Λόγω ποσότητας ίσως πρέπει να ψάξεις λίγο να τις βρεις. Δεν πειράζει. Να ψάξεις. Κι αν σου κάτσει θα καταλάβετε τι εννοώ.
Πώς φαντάζεστε τον Θανάση μετά από δέκα χρόνια; Οι στόχοι σας;
Μπορούσα να φανταστώ τον τωρινό Θανάση πριν δέκα χρόνια; Καθόλου. Με ξαφνιάζω και με ανακαλύπτω συνέχεια, οπότε στόχοι μου είναι να μη σταματήσω να μαθαίνω, για να μη σταματήσω να θαυμάζω και να απορώ.
Συνέντευξη στη Σοφία Κωνσταντινίδου
*Αναδημοσίευση από το εξαμηνιαίο freepress περιοδικό του ΚΘΒΕ «Πράξη» (Χειμώνας 2018 – Άνοιξη 2019 )
Leave a Reply