Βουλκανιζατέρ, delivery, αεροπορία, τεχνολογία -χώροι που για χρόνια χαρακτηρίζονταν ανδροκρατούμενοι. Τέσσερις γυναίκες μιλούν για τις επιλογές τους, τις δυσκολίες και όσα ανακάλυψαν ακολουθώντας επαγγελματικούς δρόμους που -όπως αποδείχτηκε- τελικά δεν έχουν φύλο.
Χριστίνα Γκάγια
Ιδιοκτήτρια βουλκανιζατέρ
Η Χριστίνα Γκάγια ακολούθησε τον δικό της δρόμο στον χώρο του βουλκανιζατέρ και της μηχανικής αυτοκινήτων, καταφέρνοντας να κερδίσει τον σεβασμό όσων συνεργάστηκαν μαζί της.
Η ίδια θυμάται πως η αρχή έγινε όταν αποφάσισε να ζητήσει από τον πατέρα της να εργαστεί στην οικογενειακή επιχείρηση. «Τον Σεπτέμβριο του 1996 ρώτησα τον πατέρα μου αν μπορώ να εργαστώ στην επιχείρησή του. Μέχρι τότε δεν με κέρδιζαν ιδιαίτερα τα γράμματα», αναφέρει.
Αρχικά εργάστηκε ως πωλήτρια ανταλλακτικών και ελαστικών. Η καθημερινή επαφή με τα αυτοκίνητα, τους πελάτες και το συνεργείο άρχισε να της κινεί το ενδιαφέρον. «Μου ξύπνησε η περιέργεια για την τοποθέτηση των ελαστικών, την πώληση και την επικοινωνία με τον πελάτη».
Στην πορεία αποφάσισε να μάθει ουσιαστικά την τέχνη του επαγγέλματος. Η αρχή, όμως, δεν ήταν εύκολη. Η σωματική κούραση, το βάρος των ελαστικών και οι απαιτήσεις της δουλειάς αποτελούσαν καθημερινές δυσκολίες. «Έμαθα την τέχνη με δυσκολία στην αρχή, λόγω βάρους των ελαστικών και της σωματικής κούρασης, αλλά με μεγάλη επιμονή», εξηγεί.
Παρά τα στερεότυπα που συνοδεύουν ακόμη και σήμερα ορισμένα επαγγέλματα, η ίδια δεν αισθάνθηκε ποτέ ότι έπρεπε να αποδείξει κάτι περισσότερο επειδή ήταν γυναίκα. Αντίθετα, όπως λέει, οι περισσότεροι αντιμετώπισαν την προσπάθειά της με σεβασμό. «Δεν αντιμετώπισα ποτέ αρνητικό σχόλιο. Ίσα ίσα εισέπραξα επιβράβευση και θαυμασμό», τονίζει.
Για τη Χριστίνα, οι γυναίκες μπορούν να ανταποκριθούν σε κάθε επαγγελματική πρόκληση, αρκεί να πιστέψουν στις δυνατότητές τους και να μη δίνουν σημασία στις προκαταλήψεις. Θεωρεί πως η γυναίκα καλείται καθημερινά να ισορροπήσει ανάμεσα σε πολλούς διαφορετικούς ρόλους και αυτό από μόνο του αποδεικνύει τη δύναμή της. «Εμπιστευτείτε τις γυναίκες. Έχουν σφαιρική άποψη. Έχουν πολλούς ρόλους: γυναίκες, σύζυγοι, μητέρες», σημειώνει.
Μέσα από τη δική της διαδρομή θέλει να περάσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας προς όλους όσοι φοβούνται να ακολουθήσουν αυτό που αγαπούν πραγματικά. «Όποιο δρόμο θέλει να χαράξει οποιοσδήποτε άνθρωπος, γυναίκα ή άντρας, να το κάνει με πίστη, αισιοδοξία, θάρρος και επιμονή», υπογραμμίζει.
Μαρουδιώ Σταυρινού
Οδηγός delivery
Σε μια δουλειά που οι περισσότεροι έχουν συνδέσει με άντρες, η Μαρουδιώ Σταυρινού απέδειξε ότι αυτό που μετρά πραγματικά είναι η αγάπη για τον δρόμο, η αντοχή και η αποφασιστικότητα.
Η ίδια παραδέχεται πως η ενασχόλησή της με το delivery δεν ήταν κάτι που είχε σχεδιάσει από μικρή. Ξεκίνησε σχεδόν τυχαία, όταν μια φίλη της, επίσης οδηγός delivery, της πρότεινε να δοκιμάσει.
«Ήμουν περίπου 20 χρονών και μόλις είχα πάρει το δίπλωμα για το μηχανάκι. Μια φίλη μου που δούλευε delivery μού είπε να πάω να τη βοηθήσω και έτσι ξεκίνησα σιγά σιγά», θυμάται.
Παρότι οδηγούσε από μικρή ποδήλατο και ήταν εξοικειωμένη με τον δρόμο, η αρχή δεν ήταν εύκολη. Το μεγαλύτερο άγχος της δεν ήταν τόσο η οδήγηση, όσο οι διευθύνσεις. «Στην αρχή με δυσκόλεψαν πολύ οι δρόμοι και οι οδοί. Άνοιγα το Google Maps και προσπαθούσα να βρω πού είναι η κάθε διεύθυνση», λέει. Σήμερα γνωρίζει σχεδόν κάθε γωνιά της περιοχής και οργανώνει νοερά το δρομολόγιο πριν ακόμη ξεκινήσει.
Οι δυσκολίες της δουλειάς δεν σταματούν εκεί. Οι καιρικές συνθήκες είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν άνθρωπο που περνά καθημερινά αμέτρητες ώρες πάνω σε μηχανάκι. «Τον χειμώνα είναι το πιο δύσκολο. Μπορεί να σε πιάσει βροχή στον δρόμο και όσο καλά αδιάβροχα κι αν έχεις, πάλι θα ταλαιπωρηθείς», εξηγεί.
Ως γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, η Μαρουδιώ δεν ένιωσε ποτέ ότι έπρεπε να αποδείξει κάτι παραπάνω. «Ήμουν πάντα αγοροκόριτσο, έπαιζα ποδόσφαιρο και ήμουν έξω στους δρόμους. Οι γονείς μου δεν μου είπαν ποτέ να μην το κάνω. Μόνο να προσέχω», αναφέρει.
Ωστόσο, η καθημερινή έκθεση στο κρύο, η κούραση και οι πολλές ώρες στον δρόμο επηρεάζουν ιδιαίτερα τις γυναίκες κατά την περίοδο. «Υπάρχουν μέρες που όσο δυνατή κι αν είσαι, πονάς πολύ και δυσκολεύεσαι να δουλέψεις», λέει.
Οι περισσότερες «περίεργες» στιγμές που έχει ζήσει προέρχονται κυρίως από την έκπληξη των πελατών όταν ανακάλυπταν ότι η παραγγελία τους έφτασε από γυναίκα. «Μου έχει τύχει να παίρνω τηλέφωνο και όταν ανοίγουν την πόρτα να μου λένε “συγγνώμη, νόμιζα ότι θα ήταν άντρας”».
Παρά τις δυσκολίες, η ίδια δεν θα απέτρεπε ποτέ μια γυναίκα από το να κάνει αυτή τη δουλειά. «Αν σου αρέσει αυτή η δουλειά, μπορείς να την κάνεις άνετα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αντέχεις τις καιρικές συνθήκες και να προσέχεις τον εαυτό σου», τονίζει.
Θεοδώρα Μπάφα
Εκπαιδευόμενη πιλότος
Για τη Θεοδώρα Μπάφα υπήρχε από μικρή μια ιδιαίτερη έλξη προς τον κόσμο της αεροπορίας.
«Από μικρή το επάγγελμα του πιλότου μού φαινόταν κάτι πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό, όμως επειδή δεν είναι ένας τόσο “κλασικός” δρόμος όπως το πανεπιστήμιο, δεν το είχα σκεφτεί σοβαρά στην αρχή», αναφέρει.
Η πραγματική επαφή με την αεροπορία ήρθε όταν μπήκε στη Σχολή Ικάρων ως ιπτάμενη. Εκεί κατάλαβε ότι αυτός ο χώρος δεν ήταν απλώς μια παιδική σκέψη, αλλά κάτι που ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει επαγγελματικά.
Η επιλογή αυτή συνοδεύεται συχνά από στερεότυπα, καθώς η αεροπορία εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς ένας ανδροκρατούμενος χώρος. Παρόλα αυτά, η δική της εμπειρία μέχρι σήμερα δεν επιβεβαίωσε αυτή την εικόνα.
«Η αλήθεια είναι πως περίμενα ότι ίσως θα αντιμετώπιζα κάποιες δυσκολίες ή αρνητικές συμπεριφορές λόγω του φύλου μου. Ωστόσο, προσωπικά δεν μπορώ να πω ότι έχω βιώσει κάτι τέτοιο μέχρι τώρα μέσα στην εκπαίδευση και την πορεία μου στον χώρο», εξομολογείται.
Όπως εξηγεί, αυτό που τελικά καθορίζει την πορεία κάποιου δεν είναι το φύλο αλλά η δουλειά, η συνέπεια και η προσπάθεια. «Θεωρώ ότι σε αυτό το επάγγελμα αυτό που μετράει περισσότερο είναι η προσπάθεια, η συνέπεια και οι ικανότητές σου».
Σε αυτή τη διαδρομή είχε από την αρχή στο πλευρό της την οικογένειά της. «Από την πρώτη στιγμή είχα απεριόριστη στήριξη από τους γονείς μου. Στην αρχή είχαν κάποιες φυσιολογικές αμφιβολίες, όμως βλέποντας πόσο πολύ το ήθελα, ήταν πάντα δίπλα μου». Επίσης, ένα από τα πράγματα που θεωρεί πως χρειάζεται ακόμη να αλλάξουν είναι η αντίληψη ότι οι γυναίκες πιλότοι είναι ακόμη η «εξαίρεση». «Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες γυναίκες ακολουθούν αυτό το επάγγελμα».
Σήμερα, η Θεοδώρα νιώθει ότι το μεγαλύτερο κέρδος αυτής της πορείας δεν είναι μόνο οι γνώσεις ή οι εμπειρίες που αποκτά, αλλά η προσωπική εξέλιξη που έχει χτίσει μέσα από αυτή τη διαδρομή. «Η μεγαλύτερη αλλαγή μέσα από αυτή τη διαδρομή είναι ότι πλέον μπορώ να αναλαμβάνω μεγαλύτερες ευθύνες με περισσότερη σιγουριά και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μου».
Μπιλιάνα Βάλεβα
Software developer
Η ιστορία της Μπιλιάνας Βάλεβα δείχνει ότι μερικές φορές οι πιο σημαντικές επαγγελματικές αποφάσεις έρχονται εκεί που δεν τις περιμένεις.
Σπούδαζε Δημοσιογραφία και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας όταν ένα μάθημα δημιουργίας ιστοσελίδων άλλαξε την πορεία της. «Σπούδαζα Δημοσιογραφία και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και είχα ένα μάθημα που στόχο είχε να μάθει στους δημοσιογράφους πώς να φτιάχνουν απλές ιστοσελίδες με HTML και CSS. Το λάτρεψα και ένιωσα πως είχα επιλέξει λάθος σπουδές», θυμάται.
Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο καθηγητής του μαθήματος. «Μου είπε πως ήταν καλύτερο να ολοκληρώσω το bachelor μου και μετά να κάνω ένα master ώστε να μπορέσω να μεταβώ σε άλλο επαγγελματικό πεδίο. Ειλικρινά, ήταν η καλύτερη συμβουλή που έχω πάρει».
Λίγο μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της ήρθε η πρώτη δουλειά ως developer. «Αμέσως μετά την αποφοίτησή μου πήρα την πρώτη μου δουλειά ως developer. Και από τότε όλα κύλησαν ομαλά – ήδη 13 χρόνια τώρα».
Παρότι η τεχνολογία θεωρείται σήμερα πιο ανοιχτός χώρος σε σχέση με το παρελθόν, η Μπιλιάνα πιστεύει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές προσδοκίες απέναντι στις γυναίκες. «Οι περισσότεροι βλέπουν έναν άντρα και θεωρούν αυτόματα ότι είναι καταρτισμένος, ακόμη και έμπειρος. Ενώ όταν βλέπουν μια γυναίκα, δεν υποθέτουν το ίδιο».
Η μεγαλύτερη αλλαγή που βλέπει σήμερα στον εαυτό της δεν είναι τεχνική αλλά προσωπική. «Προσπαθούσα να αποδεικνύω διαρκώς τις γνώσεις μου, γιατί φοβόμουν ότι αν δεν ήξερα κάτι, οι άνθρωποι θα το έβλεπαν ως απόδειξη ότι είμαι λιγότερο ικανή. Όμως η τεχνολογία εξελίσσεται τόσο γρήγορα που είναι αδύνατο να τα ξέρεις όλα. Τώρα λέω με χαρά: “Δεν ξέρω, αλλά μπορώ να το βρω”».
Και αν μια γυναίκα σκέφτεται να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, η συμβουλή της είναι ξεκάθαρη: «Είναι ένα καταπληκτικό επάγγελμα και, αν έστω και λίγο σε ενδιαφέρει, αξίζει να το δοκιμάσεις. Δεν χρειάζεται να τικάρεις όλα τα κουτάκια – σχεδόν σίγουρα υπάρχει μια θέση όπου μπορείς να νιώσεις ότι ανήκεις».
ΓΡΑΦΕΙ:
Αριστοτέλης Σπηλιωτόπουλος
Αναδημοσίευση από το εξαμηνιαίο free press περιοδικό του ΚΘΒΕ «ΠΡΑΞΗ» (ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ – ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2026)
