Ένα dance floor γεμάτο δάκρυα & glitter
Είναι λίγο μετά τις 21:00 Τετάρτη 18 Μαρτίου και εμείς μόλις έχουμε σταθεί απέναντι από την κεντρική σκηνή του Eightball Live Stage, για να παρακολουθήσουμε το πολυαναμενόμενο live του ηθοποιού και τραγουδοποιού Δημήτρη Σαμόλη.
Η συναυλία ξεκίνησε λίγο μετά τις 21:00 και εμείς δεν ήμασταν σίγουρα έτοιμοι για το συναισθηματικό rollercoaster που θα ακολουθούσε. Με τον χώρο ήδη γεμάτο από νωρίς και με το κοινό εμφανώς έτοιμο να αφεθεί ολοκληρωτικά στον μουσικό κόσμο του Δημήτρη Σαμόλη, από τα πρώτα κιόλας λεπτά αντιληφθήκαμε ότι δεν θα παρακολουθήσουμε ένα απλό live, αλλά μια πολύ προσωπική εξιστόρηση.
Ο Σαμόλης παρουσίασε τραγούδια τόσο από το καινούριο του album, με τίτλο «Το έπος του χωρισμού μου θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία», όσο και από την παλαιότερη δισκογραφία του. Φυσικά, από το πρόγραμμα δεν έλειψαν και οι διασκευές αγαπημένων ελληνικών κομματιών, όπως το «Φλασάκι» και το «Τα καράβια μου καίω».
Η σκηνική του παρουσία ήταν άμεση, ειλικρινής και με έντονες δόσεις θεατρικότητας χωρίς όμως να δίνει ούτε στο ελάχιστο τη δυσάρεστη αίσθηση του επιτηδευμένου. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε και η πολύ προσωπική και αυθεντική επαφή του Σαμόλη με το κοινό. Ανάμεσα στα περισσότερα τραγούδια, υπήρχαν μπόλικες στιγμές χιούμορ και αυθορμητισμού που έκαναν τη βραδιά να μοιάζει πολύ προσωπική, σχεδόν σαν να ήμασταν καλεσμένοι σε ένα φαντασμαγορικό after-wedding πάρτι. Αναμφίβολα στα plus της συναυλίας ήταν και η ντυμένη στα λευκά μπάντα που τον συνόδευσε και η οποία μας πρόσφερε απλόχερα ρυθμό, ένταση και μελωδικότητα.
Και κάπως έτσι οι περίπου δύο και κάτι ώρες του live κύλησαν πολύ γρήγορα και χάθηκαν ανάμεσα σε συνωμοτικά γέλια, τρίγωνα πανοράματος και πασπαλισμένα με γκλίτερ δάκρυα.
Άλλωστε, από πολύ νωρίς όλοι όσοι βρεθήκαμε στο Eightball εκείνο το βράδυ καταλάβαμε ότι αυτή τη συναυλία δεν έπρεπε μόνο να την ακούσουμε, αλλά κυρίως να τη νιώσουμε.
Κείμενο: Νίκος Αγγελής-Άνθης
Φωτογραφίες: Κέλλυ Νίκου
