Με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη, η Κλέλια Ανδριολάτου διαγράφει ήδη μία καλλιτεχνική πορεία γεμάτη επιτυχίες. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, κατάφερε να κατακτήσει την καρδιά του κοινού με το ταλέντο, τη φρεσκάδα και τη θετική ενέργειά της. Αυτή τη σεζόν την απολαμβάνουμε στη θεατρική σκηνή ως Ναυσικά στη συμπαραγωγή του ΚΘΒΕ με τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, υπό το έμπειρo σκηνοθετικό βλέμμα του Μιχαήλ Μαρμαρινού.
Η παράσταση «ζ-η-θ, ο Ξένος» αποτελεί μία επιστροφή σε τρεις από τις πιο ενδιαφέρουσες ραψωδίες της Οδύσσειας. Πού συναντάται ένα έργο του παρελθόντος με το σήμερα;
Στο συγκεκριμένο έργο επισκεπτόμαστε το ΕΜΕΙΣ και ο ΞΕΝΟΣ. Πόσοι εμείς και πόσοι ξένοι ανάμεσα σε ξένους καθημερινά αγωνιζόμαστε να συνυπάρξουμε και να καλωσορίσουμε ο ένας τον άλλον. Στον δρόμο, σε μια άλλη χώρα που εμείς βρεθήκαμε ή στον τόπο τον δικό μας που βρέθηκε κάποιος άγνωστος για εμάς. Πώς φιλοξενεί μια χώρα, πώς δέχεται, δέχεται; Πιο σύγχρονο από ποτέ μου μοιάζει αυτό το θέμα για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος που καλωσορίζεις, που έχεις απορία για τον άλλον ποιος είναι και από πού, ενώ παράλληλα αμφιβάλλεις για το πώς μπορείς στα αλήθεια να βοηθήσεις τον όποιον να φτάσει στην δική του Ιθάκη.
Εσείς ερμηνεύετε τον ρόλο της Ναυσικάς. Ποια στοιχεία του χαρακτήρα της σας γοήτευσαν;
Η ηθική της. Η ευαισθησία της να ανήκει σε ένα σύνολο αψηφώντας το ποια είναι. Η ανάγκη της να επιλέξει και όχι να επιλεχθεί.
Η ιστορία του Οδυσσέα είναι ένας νόστος που τον οδήγησε σε μακρινούς προορισμούς και στην αναζήτηση του ίδιου του εαυτού. Πώς θα περιγράφατε το προσωπικό σας ταξίδι;
Η αναζήτηση κυματίζει προς το φως. Χάρη στη μελέτη, στο να δοκιμάζω, να είμαι διαθέσιμη όσο μπορώ και μαθαίνω να ακούω σε μια δυνατή σιωπή.
Ξεκινήσατε την καριέρα σας από 14 ετών στον χώρο του modeling, εργαστήκατε για καιρό στο Παρίσι, ακολουθήσατε σπουδές Δημοσιογραφίας ενώ η επιτυχία σας στην υποκριτική ήρθε αρκετά νωρίς. Πώς διαχειριστήκατε όλες αυτές τις εξελίξεις σε μία τόσο νεαρή ηλικία;
Ως μια στιγμή επιβράβευσης για να συνεχίσω και να μπορώ να αντιληφθώ ότι ναι, πάμε προχωράμε. Για εμένα δεν είναι κάτι ξαφνικό, είναι αποτέλεσμα δουλειάς.
Ανήκετε σε μια νέα γενιά γυναικών με πιο έντονη συνείδηση γύρω από τα έμφυλα ζητήματα και τις ανισότητες. Πώς το βιώνετε στην καθημερινότητά σας και ποιες διεκδικήσεις θεωρείτε ότι είναι πιο καίριες σήμερα;
Να διεκδικείς αυτό που είσαι. Ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Να διεκδικείς πρώτα από τον εαυτό σου και μετά από τους άλλους. Να οχυρώνεσαι με έναν τρόπο που στα αλήθεια να αγαπάς εσένα και να ξέρεις τι σημαίνει «σέβομαι». Αν επισκεφτείς ουσιαστικά τον εαυτό σου, τότε θα βρεις την δύναμη να αντιμετωπίσεις τον όποιον άλλον.
Στο βιογραφικό σας περιλαμβάνεται ήδη μία σειρά από συνεργασίες με σημαντικούς ηθοποιούς. Ποιες θα ξεχωρίζατε και γιατί;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω γιατί δεν θέλω να αναδείξω κάτι πέρα από την ίδια τη ζωή και την τύχη που έχω να συμπορεύομαι με ανθρώπους που ο καθένας ξεχωριστά έχει μια θέση αναντικατάστατη. Δεν αποχωρίζομαι κανέναν, γιατί αξίζει τόσο πολύ η συνάντησή μου μαζί τους.
Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Θεσσαλονίκη. Πώς αισθάνεστε που θα έχετε την ευκαιρία να έρθετε σε επαφή με το θεατρικό κοινό της πόλης;
Όσο ζούσα σε αυτήν την πόλη που μεγάλωσα, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα γινόμουν ηθοποιός. Περπατάω αλλιώς πια εδώ που κάποτε ήμουν παιδί και αυτή η ανατροπή με αφήνει σε μια εκκρεμότητα που με γοητεύει.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Λία Κατσανά
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Κώστας Αμοιρίδης
Αναδημοσίευση από το εξαμηνιαίο free press περιοδικό του ΚΘΒΕ «ΠΡΑΞΗ» (ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ – ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2025)
