Η Κατερίνα Δαμβόγλου έρχεται στη Θεσσαλονίκη με τους Fly Theatre, για να ενσαρκώσει έναν ρόλο φλογερό, εκείνον της Frida Khalo, παρουσιάζοντας επί σκηνής μια συναρπαστική ιστορία, βασισμένη στη ζωή και το έργο της Μεξικανής ζωγράφου. Λίγο πριν την πρεμιέρα της παράστασης, στο Μικρό θέατρο της Μονής Λαζαριστών, η Κατερίνα μιλάει στο praximag για το θέατρο, τη Θεσσαλονίκη, τα μελλοντικά της σχέδια και φυσικά τι άλλο… τη “Frida κι Άλλο”!
Ας γνωρίσουμε τους Fly Theatre. Πότε και πώς δημιουργήθηκε η θεατρική σας ομάδα και με ποιον στόχο;
Με τον Robin είμαστε μαζί από το 2007. Γνωριστήκαμε στο Λονδίνο. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 2014, όταν επιλέξαμε ως βάση μας την Ελλάδα. Στόχος μας ήταν να αλλάξουμε τον κόσμο. Συμβιβαστήκαμε με το θέατρο. Αποφασίσαμε πως είναι πιο εύκολο να δημιουργούμε φανταστικούς κόσμους. Έτσι, προπονούμαστε για τον πραγματικό.
Επί σκηνής χρησιμοποιείτε τη μέθοδο Λεκόκ. Μιλήστε μας γι’αυτή.
Ο Ζακ Λεκόκ ξεκίνησε να δημιουργεί τη μέθοδό του σταδιακά από τη δεκαετία του 1950. Για μας, είναι μια γλώσσα επικοινωνίας που συνδέει το σώμα με τον νου και τη σκέψη, και εμπεριέχει πολλά «είδη» θεάτρου. Η λογική είναι πως όλα ξεκινούν από το σώμα. Γιατί το σώμα έχει καλύτερη – ή μάλλον – σωστότερη μνήμη. Η εμπιστοσύνη στο σώμα ανοίγει τον νου, εξαλείφει εγωισμούς (που συνήθως κρύβουν ανασφάλειες) και επιτρέπει να επικεντρωθούν οι επί σκηνής και κατ’επέκταση οι θεατές σε μια καλοειπωμένη ιστορία. Από κει και πέρα, σημασία έχει να λέμε «ναι» και να απολαμβάνουμε το θεατρικό παιχνίδι. Έτσι, η φαντασία παραμένει ανοιχτή και γεμάτη, και οι προθέσεις καλοπροαίρετες.
Ανεβάζετε το «Frida Κι Άλλο» στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, μια παράσταση βασισμένη στη ζωή και το έργο της Φρίντα Κάλο, με την οποία ήδη γνωρίσατε επιτυχία παρουσιάζοντάς τη στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Τι σας ώθησε στο να ασχοληθείτε με τη μεγάλη Μεξικανή καλλιτέχνιδα;
Η μανία με τη Φρίντα. Με την οποιαδήποτε Φρίντα. Η Φρίντα Κάλο από το θάνατο της κι έπειτα, είναι εξαιρετικά επίκαιρη και εξαιρετικά εκμεταλλεύσιμη. Ήταν πάντα μια ζωντανή διαφήμιση του εαυτού της. Φαίνεται, όμως, πως ο θάνατός της επέτρεψε τη διόγκωση της εικόνας της…από άλλους. Από τον φεμινισμό ως τα σέλφιζ, αντιπροσωπεύει ένα κομμάτι του εαυτού μας που επιζητά αξιώσεις, αναγνώριση…ίσως απλά αγάπη. Το ίδιο αποζητούσε και εκείνη μια ζωή και είναι άξιο λόγου πως ουσιαστικά πήρε αυτό που ήθελε. Απλά μετά θάνατον. Φυσικά, το σύμβολο Φρίντα, που εμείς γνωρίζουμε, δεν είναι ο άνθρωπος Φρίντα. Και σε μια εποχή ανακύκλωσης αλλά και κατάρριψης συμβόλων, αυτά τα δυο συγχέονται. Προς καταβρόχθιση. Η Φρίντα μας, μπαίνει, λοιπόν, σε έναν τέτοιο κόσμο. Του σήμερα. Εμφανίζεται δε και παίζει με τεχνολογικά μέσα του σήμερα. Είναι, όμως, βορρά στα δικά μας ζωώδη ένστικτα; Είμαστε εμείς έτοιμοι να δεχτούμε μια φιγούρα που γνωρίζουμε μεν έξ’ αποστάσεως δε; Και κατά πόσον είμαστε έτοιμοι απλά να την αποδεχτούμε και όχι να την κρίνουμε ή να την ξεψαχνίσουμε; Γιατί αυτό κάνει η εποχή στην οποία ζούμε. Μας καλεί να κοιτάμε μόνο έξω και όχι μέσα μας. Αν κοιτούσαμε μέσα μας, ίσως θα χτίζαμε πιο γερά το κέντρο του εαυτού μας.
Η φλογερή της προσωπικότητα, το ιδιαίτερο στυλ, η καλλιτεχνική της ματιά είναι θέματα που γοήτευαν πάντα το κοινό. Που εστιάζει η παράστασή σας και τι θέλει να επικοινωνήσει;
Σε όλα εστιάζει. Για να παίξει με την αλήθεια και το ψέμα. Της Φρίντα, το δικό μας. Τη Φρίντα θα δούμε επί σκηνής. Θα μας μιλήσει για τα πάντα. Σαν παραλήρημα. Θα παραμείνει δυνατή, προκλητική, καυστική. Θα μιλά με το κοινό. Θα οδηγείται από τις εικόνες που πλάθονται ζωντανά γύρω της. Που θα προβάλλονται επάνω της και γύρω της μέσα από βιντεοπροβολή. Το τι θα επικοινωνήσει η παράσταση, νομίζω πως το απάντησα στην παραπάνω ερώτηση. Το τι θα εισπράξει ο θεατής, εξαρτάται από τη στιγμή, τη διάθεση και τις προθέσεις του εκάστοτε θεατή.
Το κοινό της Θεσσαλονίκης αγαπά το θέατρο. Πώς σας υποδέχεται; Ποια είναι η αίσθηση που αποκομίζετε όταν παίζετε στη Θεσσαλονίκη συγκριτικά με άλλες πόλεις;
Μη με βάζετε να τη συγκρίνω με άλλες πόλεις. Άδικο μου φαίνεται. Κάθε τόπος έχει τη μαγεία του. Και τη μαγιά του. Ίσως με την Αθήνα; Γιατί παρόλο που δεν θέλω να υποτιμήσω τη δύναμη και το κοινό της πρωτεύουσας, είναι φορές που η Θεσσαλονίκη μου φαίνεται πιο πολυπολιτισμική. Αβίαστα. Σαν να είναι «γραμμένα» όλα πάνω της. Είναι από τις πόλεις που τα στρώματα, τα σημάδια της ιστορίας είναι εμφανή πάνω στο σώμα της. Την ίδια αίσθηση μου δίνει και το κοινό.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδια των Fly Theatre;
Οι Fly Theatre επιστρέφουν στην Ελλάδα έπειτα από τέσσερις μήνες δουλειάς με τους Complicite σε Γαλλία και Ολλανδία. Προς το παρόν, μετά τη Θεσσαλονίκη, το ΚΘΒΕ και τα Δημήτρια, ακολουθεί η Βέροια στις 8/10, η Αθήνα και το Παρίσι. Στην Αθήνα επιστρέφουμε για δεύτερη σεζόν στο 104 με τη Φρίντα (Τετάρτη-Πέμπτη). Μέσα στον χειμώνα ξεκινούν οι πρόβες για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, όπου θα σκηνοθετήσουμε, μεταφράσουμε και διασκευάσουμε για το θέατρο το La Strada του Φ. Φελλίνι με πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου. Η επόμενη άνοιξη θα μας βρει στη Champes Élysée. Το Théâtre Marigny στο Παρίσι υποδέχεται τη Φρίντα μας στα γαλλικά για 24 παραστάσεις, στις 8-29 Απριλίου 2019. Αυτά προς το παρόν. Είμαστε σίγουροι πως θα βρεθούμε σε πόλεις στην Ελλάδα, όπως τα Γιάννενα που αγαπάμε πολύ, και πως τα ταξίδια στο εξωτερικό θα συνεχίσουν. Ως τότε, έχουμε ήδη στον νου πολλές ιδέες, έτοιμες να βρουν τη θέση τους επί σκηνής.
Frida Κι Άλλο
4-7 Οκτωβρίου, στις 21.00, ΚΘΒΕ, Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών
Προπώληση εισιτηρίων: Εκδοτήρια ΚΘΒΕ, Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2315 200 200
Συνέντευξη στην Ελένη Ομήρου
Leave a Reply