«Είμαι ευτυχισμένος που είμαι ηθοποιός»

Από τους ηθοποιούς που διαμορφώνουν το νέο πρόσωπο του ΚΘΒΕ, ο Χρίστος Στυλιανού είναι έτοιμος για την καταβύθισή του στον κόσμο του Ευριπίδη. Στη μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ θα υποδυθεί τον Ορέστη

Εδώ και μερικά χρόνια ο ηθοποιός Χρίστος Στυλιανού διαγράφει στο θέατρο τη δική του, αναγνωρίσιμη πορεία. Στο «Festen» υποδύονταν τον Κρίστιαν, στους «Επτά επί Θήβας» τον Ετεοκλή, στα «Ορφανά», μια από τις παραστάσεις που καθήλωσαν αυτή τη σεζόν την πόλη, ήταν ο Ντάννυ. Έχοντας αποφοιτήσει με άριστα από τη δραματική σχολή του ΚΘΒΕ, υποστηρίζοντας ρόλους ενός απαιτητικού ρεπερτορίου, ξεχωρίζει για τη δύναμη της ερμηνευτικής του ικανότητας αλλά και το συνεργατικό του πνεύμα.

Γεννημένος στη Μόσχα, γιατί εκεί έτυχε να βρίσκονται οι γονείς του, μεγαλωμένος στη Λευκωσία, με καταγωγή από την Αμμόχωστο, με σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες, μπήκε στο θέατρο σχεδόν από τύχη για να ανακαλύψει μέσα σε αυτό τον δικό του δρόμο.

«Μπορεί να μην ονειρευόμουν από παιδί να γίνω ηθοποιός αλλά μέσα στο ΚΘΒΕ πίστεψα ότι μπορώ να το κάνω. Είχα σημαντικούς δασκάλους και γνώρισα μέσα από αυτό σημαντικούς ανθρώπους του Θεάτρου όπως τη Λίνα Λαμπράκη, τον Εύη Γαβριηλίδη, τη Νικαίτη Κουντούρη, τον Δημήτρη Βάγια που μας έμαθε στη σχολή πώς μπορούμε να φτάσουμε σε μεγάλα βάθη μέσω της τεχνικής και βέβαια τον Ανδρέα Βουτσινά, ο οποίος έζησε έναν περιπετειώδη βίο και αυτό προσπαθούσε να μας μεταδώσει, τις εμπειρίες του, τη γνώση της ζωής.»

Για τον Χρίστο Στυλιανού εξάλλου το θέατρο δεν είναι έργα ή ρόλοι, είναι κυρίως συνεργασίες. «Αν επενδύω σε κάτι είναι οι συνεργασίες» μας λέει μνημονεύοντας ονόματα ανθρώπων με τους οποίους εργάστηκε μαζί και πέτυχε κάτι σημαντικό, όπως είναι ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, ο Σταύρος Τσακίρης, ο Τσέζαρις Γκραουζίνις, ο Θωμάς Μοσχόπουλος.

«Το να δέσει μια συνεργασία, να εργαστούν όλοι με έναν κοινό κώδικα δίνει ένα ωραίο αποτέλεσμα το οποίο φτάνει στο κοινό.»

Το να είναι ηθοποιός είναι ένα επάγγελμα που καλύπτει τις ανησυχίες του ζητώντας διαρκώς από αυτόν μελέτη και βελτίωση.

«Αυτό πρέπει να κάνουμε. Να μελετάμε και να γινόμαστε καλύτεροι εμείς οι ηθοποιοί. Είμαι ευτυχισμένος που είμαι ηθοποιός. Καμιά φορά με ρωτούν αν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, ναι, ίσως να μπορούσα να κάνω και κάτι άλλο, ίσως κάτι με τα χέρια μου, μου αρέσει να δουλεύω με αυτά. Όμως το να είμαι ηθοποιός είναι μέρος των αναζητήσεών μου, είναι ένα επάγγελμα που δεν σου επιτρέπει να μείνεις στάσιμος. Έχεις τη δυνατότητα να γνωρίσεις σπουδαία κείμενα και μέσα από αυτά να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου.

Ο Ορέστης στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, που θα ανέβει σε σκηνοθεσία του Γιάννη Αναστασάκη είναι μια μεγάλη πρόκληση κυρίως γιατί ο Ευριπίδης «ξέρει να φέρνει τα πράγματα στα μέτρα τα ανθρώπινα».

«Είναι ένα έργο που δεν παίζεται και τόσο συχνά αλλά που αποδεικνύει το εύρος του Ευριπίδη. Οι ήρωες του έρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές τους και αν και τους έχει η ζωή ποδοπατήσει, κάνουν τα πάντα για να την σώσουν. Αυτό είναι βαθιά ανθρωποκεντρικό και δεν έχει τίποτε το ηρωικό.»

Από τις πρόσφατες παραγωγές στις οποίες έλαβε μέρος ήταν τα «Ορφανά» του Ντέννις Κέλλυ, έργο σύγχρονο που φέρνει μέσα από μια δυνατή οικογενειακή ιστορία στο προσκήνιο το δύσκολο θέμα του ρατσισμού, έτσι όπως εισβάλλει μέσα στην καθημερινότητα ανθρώπων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν συνηθισμένοι, οικείοι και γνώριμοι.

«Μέχρι πού θα μπορούσες να φτάσεις ώστε να προστατεύσεις την οικογένειά σου είναι το ερώτημα που προκύπτει. Μερικές φορές αντιλαμβανόμαστε την οικογένεια σαν τον παράδεισο. Όμως κάποιος μπορεί να κρύψει πολλά μέσα σε αυτήν, τα οποία επηρεάζουν τη ζωή του και τη ζωή των γύρω του. Αυτό μας δίνει ο Κέλλυ, το οποίο μας αφορά όλους. Είναι ένας από τους λόγους που η παράσταση έχει τόση ανταπόκριση.»

Ο ίδιος πάντως δείχνει να απολαμβάνει τόσο την οικογενειακή του ζωή όσο και τη ζωή στη Θεσσαλονίκη.

«Έχει γίνει η δική μου πόλη. Μου ταιριάζει η Θεσσαλονίκη. Εδώ εργάζομαι, εδώ παντρεύτηκα και έκανα τα παιδιά μου. Οι ρυθμοί είναι ανθρώπινοι, δεν αισθάνεσαι την καθημερινότητα να σε εξοντώνει και να σε τρελαίνει. Οι πιο χαλαροί ρυθμοί έχουν κάτι το υγιές.»

Οι κόρες που έχει αποκτήσει με την ηθοποιό Ελένη Θυμιοπούλου ζουν από πολύ νωρίς την ατμόσφαιρα του θεάτρου και τη μαγεία του, όπως και τις ιδιαίτερες συνθήκες της ζωής των ηθοποιών.

«Η μεγαλύτερη μάλιστα μας έχει δει στο θέατρο, έχει έρθει σε παραστάσεις μας. Για τη μικρή μας κόρη όμως είναι νωρίς ακόμη για να το κάνει. Για την ώρα προτιμά το παιχνίδι»

Συνέντευξη στην Εύη Καρκίτη

Φωτογραφίες: Kώστας Αμοιρίδης

*Αναδημοσίευση από το εξαμηνιαίο freepress περιοδικό του ΚΘΒΕ «Πράξη» (Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2018 )