Η ταυτότητα της μόδας φαίνεται ότι έχει προσαρμοστεί στη νέα εποχή, όπου η ομορφιά δεν χωρά σε ένα μόνο καλούπι, αλλά αγκαλιάζει τη μοναδικότητα.
Ανατρέχοντας κανείς στην ιστορία της μόδας, σίγουρα θα προσέξει ότι ήταν μια από τις «δυνάμεις» της αισθητικής της κάθε εποχής. Δεν μιλάμε απλώς για μια βιομηχανία που παράγει ρούχα, αλλά για μια ολόκληρη φιλοσοφία, την οποία υπηρετούσαν και υπηρετούν σπουδαίοι δημιουργοί που έχουν στόχο ακόμα και να αλλάξουν τα δεδομένα.
Από την Gabrielle Chanel και τα εμβληματικά ταγέρ της, τα οποία απέδειξαν ότι ο μινιμαλισμός είναι chic, και τον Yves Saint Lauren με το Le Smoking, το ανδρόγυνο κοστούμι που ήρθε να αλλάξουν ριζικά την έννοια του σέξι, έως τους πιο σύγχρονους, τη Maria Grazia Chiuri, που έφερε μια νότα φεμινισμού στο fashion προσκήνιο, και τη Miuccia Prada, που αυτή τη στιγμή ηγείται τους πιο πετυχημένους οίκους μόδας στον κόσμο -τους Prada και Miu Miu- η μόδα ανέκαθεν λειτουργούσε ως μια lifestyle συνιστώσα.
Πέρα, όμως, από την επανάσταση που μπορεί να έφερνε μια συλλογή ή ένας σχεδιαστής, βλέπε Christan Dior με το New Look ή πιο πρόσφατα ο Jacquemus με τις micro mini bags, υπήρχε η πεποίθηση ότι όσοι υπηρετούσαν ή ακολουθούσαν τη μόδα έπρεπε να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις, οι οποίες συχνότερα αφορούσαν στην εμφάνιση.
Η εικόνα της ψηλής καλλονής, με το σώμα που φαινόταν αποτέλεσμα photoshop, της νέας με τα άψογα χαρακτηριστικά, κυριαρχούσε μέχρι πολύ πρόσφατα στο παγκόσμιο fashion στερέωμα. Ήταν μια εικόνα όπου πατούσαν τα περισσότερα brands για τα πρόσωπα που επέλεγαν για την πασαρέλα και την καμπάνια τους.
Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, φαίνεται ότι αυτό αλλάζει. Η μόδα και οι εκπρόσωποί της άρχισαν -και άργησαν- να συνειδητοποιήσουν ότι η ομορφιά δεν χωρά μόνο σε ένα καλούπι.
Η σύγχρονη μόδα ενισχύει την προσωπική έκφραση, την πολυμορφία και τη συμπερίληψη, διαμορφώνοντας μια νέα εποχή, όπου η αισθητική και το στιλ ανταποκρίνονται στην ταυτότητα όλων. Οι καταναλωτές αναζητούν τρόπους να προβάλλουν τη μοναδικότητά τους, ενώ τα brands αναγνωρίζουν την αξία του inclusivity, αναδεικνύοντας την ταυτότητα όποιου επιλέγει τις συλλογές του και δεν την «καμουφλάρουν» ούτε προσπαθούν να την προσαρμόσουν σε ορισμένα πρότυπα.
Σε αυτό παίζουν σίγουρα ρόλο και τα μοντέλα -όπως οι plus size Ashley Graham και Paloma Elesser, οι τρανς Alex Consani και Valentina Sampaio, που ήταν και τα πρώτα τρανς μοντέλα που περπάτησαν ποτέ σε πασαρέλα της Victoria’s Secret, και οι Naomi Campbell, Linda Evangelista, Christy Turlington που παραμένουν ενεργές μετά τα 50 τους, αποδεικνύοντας ότι η ηλικία έχει πάψει να θεωρείται ανασταλτικός παράγοντας για να δουλέψει κανείς στο μόντελινγκ. Όλες οι παραπάνω προσπαθούν να διαμορφώσουν την ταυτότητα της σύγχρονης γυναίκας, με γνώμονα τη διαφορετικότητα, τη συμπερίληψη και τη μοναδικότητα.
Οι σχεδιαστές επίσης έπαιξαν ρόλο σε αυτό, πολλοί ρισκάροντας στην αρχή να παρουσιάσουν κάτι διαφορετικό από αυτό που είχε καθιερωθεί ως αποδεκτό και εμπορικό στη μόδα. Από τον Michael Kors στον Ganni και από τον Balenciaga στον McQueen, όλο και περισσότερα brands περιλαμβανουν στα shows και τις φωτογραφίσεις τους μούσες που έρχονται να αποδείξουν ότι η ομορφιά είναι παντού.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του σύγχρονου inclusivity είναι σίγουρα το Fenty της Rihanna, το οποίο τόσο όσον αφορά στα εσώρουχα όσο και στα beauty προϊόντα του, έχει πάντα ως παρονομαστή τι μπορεί να συνθέτει τη μοναδική ταυτότητα κάθε καταναλωτή, λανσάροντας κάθε προϊόν σε αμέτρητες αποχρώσεις, ώστε να συμπεριλάβουν κάθε πιθανό χρώμα δέρματος. Παράλληλα, στα shows και τις καμπάνιες του βλέπεις άτομα από κάθε πιθανή κοινωνική ομάδα, ΑΜΕΑ, queer άτομα, γυναίκες κάθε σωματότυπου και ηλικίας, γιορτάζοντας το πόσο υπέροχο είναι να αγκαλιάζεις αυτό που είσαι και να μη σε νοιάζει τι μπορεί να βλέπεις σε ένα λαμπερό εξώφυλλο ενός περιοδικού.
Σε όλα τα παραπάνω σίγουρα συνέβαλαν σε μεγάλο ποσοστό και τα social media. Και είναι λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι μια φωτογραφία και μια είδηση μπορεί να κάνουν τον γύρο του κόσμου σε ελάχιστα λεπτά. Οπότε, όταν μιλάμε για την προώθηση ενός healthy και σύγχρονου beauty πρότυπου, η άνοδος των influencers που μάχονταν για την καθιέρωση μιας διαφορετικής έννοιας της ομορφιάς και η δυνατότητα να στείλει κανείς το δικό του μήνυμα και να ακουστεί σε δεκάδες, χιλιάδες ή και εκατομμύρια followers μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα βοήθησαν στο να διαμορφωθεί μια νέα και ευπρόσδεκτη πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η 60χρονη Grace Ghanem, με τα λευκά μαλλιά, που έγινε style icon μετά τα 50, αποδεικνύοντας ότι το στιλ μόδα δεν έχει ηλικία.
Ανατρέχοντας λοιπόν σε όλα τα παραπάνω μπορεί να πει κανείς με σιγουριά ότι η μόδα πλέον έχει ταυτότητα. Δεν πατά σε δεδομένα, δεν λογαριάζει στερεότυπα και ξεπερασμένα standards και μας καλεί να τη φέρουμε στα μέτρα μας. Όποια κι αν είναι αυτά.
ΓΡΑΦΕΙ: Αριστοτέλης Σπηλιωτόπουλος
Αναδημοσίευση από το εξαμηνιαίο free press περιοδικό του ΚΘΒΕ «ΠΡΑΞΗ» (ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2024- ΑΝΟΙΞΗ 2025)
Leave a Reply