Η Ειρήνη Γκόγκουα είναι μια εικαστικός που ξεχωρίζει για τον μοναδικό τρόπο που γεφυρώνει τέχνη και επιστήμη. Ως οδοντίατρος, ασχολείται καθημερινά με τη λεπτομέρεια, την ακρίβεια και την αρμονία, ενώ ως εικαστικός, προσπαθεί να εκφράσει τον εσωτερικό της κόσμο μέσα από το χρώμα, τον λυρισμό και τα γήινα υλικά. Ως αποτέλεσμα, τα έργα της ισορροπούν ανάμεσα στη γνώση και το συναίσθημα…
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο praximag μας μίλησε για τη σχέση της με την τέχνη, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην Ελλάδα του σήμερα, τις πολυάριθμες πηγές έμπνευσής της, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους το πολυπολιτισμικό background της έχει επηρεάσει σημαντικά το καλλιτεχνικό έργο της.
Πόσο και με ποιους τρόπους θεωρείτε ότι το πολυπολιτισμικό background σας (Γεωργία, Ελλάδα, Ουζμπεκιστάν) έχει επηρεάσει την καλλιτεχνική σας έκφραση;
Το πόσο ακριβώς δεν μπορώ να το προσδιορίσω, σίγουρα πολύ. Διαφορετικά τα ερεθίσματα από κάθε χώρα, τον πολιτισμό τους, τη φύση, τα χρώματα. Όλα πλέχτηκαν με έναν πολύ ιδιόμορφο τρόπο μεταξύ τους. Πέρα όμως από τις χώρες και τις πόλεις που έζησα, αυτό που με επηρέασε ήταν η μετακίνηση και η κίνηση από το ένα σημείο στο άλλο, οι εναλλαγές και η προσαρμοστικότητα για την ένταξη και τον εγκλιματισμό.
Με ποιους τρόπους καταφέρνετε να συνδυάζετε την καλλιτεχνική σας δραστηριότητα με την επαγγελματική σας ιδιότητα ως οδοντίατρος;
Ισορροπίες μεταξύ της οδοντιατρικής και των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων δεν κρύβω πως είναι δύσκολες. Και τα δύο θέλουν πολλή ενέργεια, πολύ χρόνο και μεγάλη αφοσίωση. Η κινητήριος δύναμη είναι η επιθυμία και η αγάπη που έχω. Είναι δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι και τρόποι ύπαρξης. Στον καθέναν όμως βρίσκω ένα κομμάτι του εαυτού μου και κατά κάποιο τρόπο αυτό με ισορροπεί.
Ποιες είναι οι βασικές θεματικές που προσεγγίζετε με τα έργα σας και πώς αυτές συνδέονται με την προσωπική σας ιστορία;
Δεν μπορώ να προσδιορίσω με πολύ συγκεκριμένο τρόπο τις θεματικές. Θα τις έλεγα πιο πολύ ονειρικές, υποσυνείδητες. Πιστεύω πως το όνειρο και το υποσυνείδητο δεν μπορούν να προσδιοριστούν πολύ εύκολα… ευτυχώς. Θα έλεγα πως συνδέονται με την προσωπική μου ιστορία και την εσωτερική ανάγκη να παραμένω παιδί και να τα αντιμετωπίζω όλα ως παιχνίδι, το οποίο είναι πολύ σημαντικό και σοβαρό για μένα, για την ύπαρξή μου και για τον τρόπο που βλέπω τη ζωή και την τέχνη.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις ή δυσκολίες που έχετε αντιμετωπίσει ως γυναίκα καλλιτέχνης στην Ελλάδα του σήμερα;
Η Ελλάδα του σήμερα, η Ευρώπη του σήμερα, ο κόσμος του σήμερα… Οι συνθήκες για την τέχνη είναι δύσκολες, από την άλλη η τέχνη γίνεται πιο αναγκαία μέσα στις δυσκολίες. Μην ξεχνάμε πως η τέχνη είναι διαφυγή, είναι ένας άλλος κόσμος ο οποίος συνήθως δημιουργείται μέσα από τις αντίξοες συνθήκες. Το θέμα γυναίκα τώρα, νομίζω πως το κάνει ακόμα πιο περίπλοκο. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως για κάποιο λόγο όταν κάτι είναι δύσκολο και το καταφέρνεις αποκτά μεγαλύτερη αξία. Σίγουρα θα ήθελα να είναι πιο ευνοϊκά όλα. Να έχω περισσότερο χρόνο, λιγότερα εμπόδια, μεγαλύτερη στήριξη, θα βοηθούσαν σίγουρα. Προς το παρόν δεν υπάρχουν όμως, και έτσι πορεύομαι με ότι έχω, ελίσσομαι και συνεχίζω.
Μελετώντας κάποιος τα έργα σας θα παρατηρήσει ότι χρησιμοποιείτε διάφορες τεχνικές και υλικά. Ποιες είναι οι αγαπημένες σας και γιατί;
Τεχνικές έχω διάφορες κι αυτό έχει προκύψει κατά τη γνώμη μου από την έλλειψη γνώσης, από την έλλειψη καθοδήγησης, από τους πειραματισμούς, από το παιχνίδι που ανέφερα νωρίτερα. Όταν γνωρίζεις κάτι και το έχεις μάθει, συνήθως ακολουθείς τον προκαθορισμένο δρόμο, την προκαθορισμένη πορεία, το γνωστό μονοπάτι. Όταν δε γνωρίζεις όμως ανακαλύπτεις! Δεν θα μπορούσα με τίποτα να ξεχωρίσω κάποια τεχνική. Η τεχνική συνήθως έρχεται μαζί με την ιδέα και μαζί με την εικόνα. Τα βλέπω συνολικά ως αποτέλεσμα.
Έχετε καλλιτέχνες που να θαυμάζετε και να έχετε επηρεαστεί έντονα από αυτούς και αν ναι με ποιους τρόπους;
Φυσικά και έχω: Ραχμάνινοφ Χατσατουριάν, Νταλί, Καζαντζάκη, Κούντερα, Γκαουντί, Παπαϊωάννου… πολλοί, πάρα πολλοί. Ο τρόπος επιρροής όμως δεν είναι άμεσος. Είναι οι αισθήσεις που μου ξυπνάνε τα έργα τους, η ενέργεια που μεταφέρουν, το αποτέλεσμα είναι κατά κάποιο τρόπο αλχημικό. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα όμως είναι πως δεν προσδοκώ την επιρροή, δεν την αναζητώ, δεν μελετάω αυτούς που θαυμάζω, απλά αφήνω το “είναι” μου να ταξιδεύει μέσα από τα έργα τους, μέσα στα έργα τους
Ποια είναι τα επόμενα σας καλλιτεχνικά σχέδια; Τι μπορούμε να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον;
Την επόμενη στάση στην Θεσσαλονίκη της έκθεσης «ζωγραφΗχώ – ο ήχος των έργων» που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα και στο Ναύπλιο.
Το project αυτό έχει να κάνει με την περιγραφή των έργων, όχι με λόγια αλλά με ήχους και μουσικές που επέλεξαν συνθέτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό: Θανάσης Βασιλόπουλος, Κωνσταντίνος Θαλασσοχώρης, Θέμης Καραμουρατίδης, Βασίλης Κατσαρός, Σταμάτης Κραουνάκη, Γιάννης Μηλιώκας, Αδριανός Νόνης, Γιάννης Νόνης, Γιώργης Ξυλούρης Καντρής, Σπύρος Τσάρας, Γιώργος Χατζηνάσιος, Κώστας Χατζής, Aoris, Iakovos Gogua, Ingie, George Kachinsky, George Kallis, Roni Iron, 1000mods δεν μπορώ να μην τους αναφέρω και ευχαριστήσω όλους.
Επίσης, η μετατροπή μιας ιστορίας που έχω γράψει σε animation. Μια ποιητική συλλογή μου, καθώς και η παράσταση του θεατρικού βιβλίου μου «Ο τροχός του χρόνου» να ανεβαίνει στη σκηνή.
Με ποια σειρά και πότε δε γνωρίζω, αλλά ανυπομονώ!
Συνέντευξη στον Νίκο Αγγελή – Άνθη
