Με αφορμή την πρόσφατη 60η επέτειο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η Ελιζ Ζαλαντό, Γενική Διευθύντρια του Οργανισμού, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις της για τον αγαπημένο θεσμό, που πλέον αποτελεί σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης 365 μέρες τον χρόνο!
Φέτος η αγαπημένη γιορτή του σινεμά συμπλήρωσε 60 χρόνια ζωής. 60 χρόνια μέσα στα οποία έφτασε από “Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου”, να γίνει το σημαντικότερο φεστιβάλ στα Βαλκάνια, βήμα παρουσίασης όχι μόνο της εγχώριας παραγωγής, αλλά και νεοεμφανιζόμενων κινηματογραφιστών από όλο τον κόσμο. Το 1992 ήταν σίγουρα χρονιά-σταθμός, καθώς τότε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου διεθνοποιήθηκε, ανοίγοντας παράθυρα στον κόσμο. Έκτοτε, δεν σταμάτησε να εξελίσσεται, να μεγαλώνει, να εμπνέει.
Τα τελευταία χρόνια, ο οργανισμός ξεπέρασε το πλαίσιο που όριζε επί δεκαετίες τη διοργάνωση μιας κεντρικής εκδήλωσης τον Νοέμβριο, κι έφτασε να αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού, με διαρκώς αυξανόμενη ακτίνα δράσεων. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ζει και αναπνέει στην πόλη όλο τον χρόνο, δίνοντάς της ζωτικές ανάσες πολιτισμού. Όλα αυτά, χάρη στην αδιάκοπη προσπάθεια και το όραμα των ανθρώπων του, κι ανάμεσά τους, χάρη στην αεικίνητη Γενική Διευθύντρια του Οργανισμού, Ελίζ Ζαλαντό.
Γενική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, από το 2016 και, πριν λίγους μήνες, η θητεία σας ανανεώθηκε για 3 ακόμη χρόνια. Μιλήστε μας για τις προκλήσεις αυτής της θέσης, τους στόχους, τις δυσκολίες, τις κατακτήσεις.
Πράγματι, η δεύτερη θητεία μου βρίσκεται σε εξέλιξη και είμαι εξαιρετικά ευγνώμων στο Διοικητικό Συμβούλιο που με διόρισε, με υποστήριξε, με εμπιστεύτηκε τα τελευταία τρία χρόνια και αποφάσισε να ανανεώσει την εμπιστοσύνη για μια ακόμη τριετία. Ο χρόνος τρέχει και τα τελευταία τρία χρόνια ήταν κυριολεκτικά πυρετώδη. Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι μια μοναδική διοργάνωση στην Ευρώπη, ένα πραγματικό κόσμημα: δύο μεγάλα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, ένα art-house κινηματογραφικό συγκρότημα με τέσσερις χώρους, μουσείο κινηματογράφου, συλλογές, βιβλιοθήκη, ταινιοθήκη, εκπαιδευτικά προγράμματα. Πρόκειται για ένα ινστιτούτο κινηματογράφου με την απόλυτη έννοια του όρου, γι ‘αυτό χρειάστηκε να γυρίσω πίσω στη ραχοκοκαλιά του, στο DNA αυτού του ινστιτούτου, να επαναπροσδιορίσω την ταυτότητά του, την επικοινωνία και τον προγραμματισμό του. Ήταν μια αληθινή πρόκληση, αλλά νομίζω ότι, μαζί με την υποστήριξη της ομάδας του φεστιβάλ και της δημιουργικότητας του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Ορέστη Ανδρεαδάκη, επιτύχαμε να οικοδομήσουμε ένα ισχυρό, ελκυστικό, διεθνές και περιεκτικό φεστιβάλ.
Η λειτουργία ενός τέτοιου οργανισμού απαιτεί καταιγισμό ιδεών. Ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα, ο οπτικοακουστικός τομέας διέρχεται διασπαστικές και ψηφιακές επαναστάσεις (τουλάχιστον μια επανάσταση ετησίως) και το φεστιβάλ έχει το δικαίωμα και το καθήκον να καθοδηγήσει αυτές τις επαναστάσεις. Πρέπει να βρούμε τον δρόμο μας μεταξύ σταθερότητας και καινοτομίας. Και κατά τη γνώμη μου, αυτή η διαδικασία θα επιταχυνθεί τα επόμενα χρόνια. Πέραν αυτού, έχουμε επενδύσει στον εξοπλισμό και τα κτίριά μας, για να προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή κινηματογραφική εμπειρία στο κοινό μας. Θα συνεχίσουμε με μια βαριά ατζέντα το 2020/2021: την αλλαγή των καθισμάτων, την ανακαίνιση του Μουσείου Κινηματογράφου και την αναβάθμιση του κινηματογράφου Ολύμπιον.
60 χρόνια Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Πέρα από το ορόσημο της διεθνοποίησης του Φεστιβάλ, το 1992, υπάρχει κάποιος άλλος σταθμός σε αυτή την πολύχρονη πορεία που ξεχωρίζετε;
Το Φεστιβάλ έχει βιώσει αρκετές σπουδαίες στιγμές που αξίζει να θυμηθούμε: τη δημιουργία του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, την απόδοση του κινηματογράφου “Ολύμπιον” στο Φεστιβάλ το 1998, την εκκίνηση του κλαδικού τμήματος “Αγορά” το 2005, τη συγχώνευση με το Μουσείο Κινηματογράφου το 2010, τη δημιουργία της Ταινιοθήκης, τα νέα διαγωνιστικά τμήματα (VR, Meet the Neighbours) κ.λπ. Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες είναι ο καθρέφτης της εξέλιξης του Φεστιβάλ. Ορόσημα στα οποία βασιζόμαστε και επενδύουμε για να προετοιμάσουμε το μέλλον.
Τι σημαίνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου για την πόλη της Θεσσαλονίκης; Πώς επιδρά στην ταυτότητα της πόλης και κατά πόσο αναβαθμίζει την τουριστική της φυσιογνωμία;
Είναι απλό: για τους λάτρεις του κινηματογράφου και τους επαγγελματίες του οπτικοακουστικού κλάδου, η Θεσσαλονίκη και το Φεστιβάλ είναι δύο αδιάσπαστες έννοιες. Σε μια εποχή που κάθε πόλη επενδύει σε πολιτικές branding, το φεστιβάλ είναι ένα πολύτιμο πλεονέκτημα για τη Θεσσαλονίκη, που αξιοποιεί για να ενισχύσει το προφίλ της. Δουλεύουμε σε διάφορα επίπεδα με το κοινό και τους επαγγελματίες: αναπτύξαμε στενή επαφή με το Thessaloniki Convention Bureau, καθώς και μια συνεργασία με το Γραφείο Κινηματογράφου Κεντρικής Μακεδονίας, με στόχο τη διευκόλυνση κινηματογραφικών γυρισμάτων στην περιοχή, ενισχύοντας την ελκυστικότητα της πόλης. Έχουμε επίσης δημιουργήσει ευρύτατα κανάλια επικοινωνίας μέσω ποικίλων επικοινωνιακών εκστρατειών και δράσεων σε πολλά φεστιβάλ: «Thessaloniki goes to Cannes», έντυπες καμπάνιες σε μέσα, όπως το Variety και το Hollywood Reporter κλπ. Επίσης, απευθυνόμαστε στο διεθνές κοινό μέσω σχετικών πλατφορμών και οργανισμών. Τέλος, διοργανώνουμε κινηματογραφικές προβολές με υπότιτλους στα αγγλικά όλο τον χρόνο, καθώς και αγγλόφωνες ξεναγήσεις στο Μουσείο Κινηματογράφου.
Τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες για ένα Φεστιβάλ ζωντανό 365 μέρες τον χρόνο. Τι λέτε; Είμαστε σε καλό δρόμο;
Το Φεστιβάλ είναι ένα πολιτιστικό και κοινωνικό γεγονός, το οποίο εκτιμάται ιδιαίτερα από το κοινό. Προσπαθούμε να διατηρήσουμε όλο τον χρόνο το φεστιβαλικό πνεύμα της 10ήμερης κινηματογραφικής γιορτής του Νοεμβρίου, μέσα από μια σειρά από δράσεις, που πραγματοποιούμε σε συνεργασία με ενώσεις και κοινότητες: “Σινεμά με θέα”, στην ταράτσα του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, υπαίθριες προβολές κλασικών ταινιών, όπως το πρόσφατο “Σινεμά ο Παράδεισος” και το “Στη σκιά των 4 γιγάντων” (North by northwest), στην πλατεία Αριστοτέλους και την Προβλήτα Α’ στο Λιμάνι αντίστοιχα, ένα αφιέρωμα στην Anthea Sylbert, παρουσία της διάσημης σχεδιάστριας κοστουμιών, προβολές της Ταινιοθήκης, CineDoc, avant premieres, βραδιά Όσκαρ και πολλά άλλα… Υπάρχει πάντα κάτι που συμβαίνει στους χώρους μας και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχουν.
Τι κι αν το επετειακό 60ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου έριξε αυλαία; Η γιορτή καλά κρατεί τους μήνες που ακολουθούν, θυμίζοντάς μας πως η Θεσσαλονίκη αγαπά τη μεγάλη οθόνη 365 μέρες τον χρόνο! Σε αυτή την πλευρά της πόλης, η αγάπη για το σινεμά γίνεται αιτία για εξωστρέφεια, επικοινωνία,δημιουργικότητα, ανταλλαγή ιδεών, εμπειρίες που αξίζει να βάλει στις αποσκευές του κάθε σινεφίλ επισκέπτης.
Facebook, Twitter, Instagram @filmfestival.gr
Συνέντευξη στη Μαρία Παντελίδου
(Αναδημοσίευση της συνέντευξης από το BOUTIQUE MAGAZINE, το fashion περιοδικό για τουρίστες που διανέμεται στα top boutique ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης.)
Leave a Reply